Βίντεο «γροθιά» στο στομάχι: Παιδιά στη Γάζα παίζουν αναπαριστώντας κηδεία

Μια εικόνα που συγκλονίζει και συγκινεί βαθειά: παιδιά στη Γάζα, αντί να γελούν ανέμελα και να παίζουν με κούκλες σαν κάθε παιδί στον κόσμο, αναπαριστούν κηδείες, φορώντας αθέατα το βάρος του πολέμου στα μικρά τους σώματα και τις ψυχές τους. Η αθωότητα της παιδικής ηλικίας συναντά τη σκληρή πραγματικότητα μιας καθημερινότητας γεμάτης φόβο, απώλεια και βία, όπου ακόμη και το παιχνίδι γίνεται μέσο επεξεργασίας τραυμάτων και τρόπου έκφρασης συναισθημάτων που δεν μπορούν να πουν με λέξεις.

Το βίντεο που δημοσίευσε ένας Παλαιστίνιος  αποτυπώνει μια ομάδα παιδιών σε έναν καταυλισμό εκτοπισμένων στη Γάζα να σηκώνει προσεκτικά μια κούκλα πάνω σε αυτοσχέδιο φορείο, αναπαριστώντας μια κηδεία. Η σκηνή είναι ήρεμη αλλά γεμάτη βάρος: τα παιδιά δεν παίζουν απλώς, μαθαίνουν να ζουν μέσα στον πόνο, αναπαριστώντας την απώλεια που βλέπουν γύρω τους.

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Al Jazeera English (@aljazeeraenglish)

Παιδιά και πόλεμος: Ψυχολογικές συνέπειες

Οι ερευνητές Abdel Aziz Thabet και Panos Vostanis έχουν δείξει πως τα παιδιά που μεγαλώνουν σε εμπόλεμες ζώνες εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα άγχους και μετατραυματικού στρες (PTSD). Τα τραύματα αυτά δεν επηρεάζουν μόνο τη συναισθηματική τους κατάσταση, αλλά και την ανάπτυξη, τις κοινωνικές δεξιότητες και την καθημερινή τους λειτουργικότητα.

Η ερευνήτρια Ruth Feldman έχει καταγράψει ότι ακόμη και πολύ μικρά παιδιά εκφράζουν τον πόνο και το τραύμα τους μέσα από τη συμπεριφορά και το παιχνίδι τους. Όταν τα λόγια δεν επαρκούν ή δεν υπάρχουν, το παιχνίδι γίνεται η κύρια γλώσσα της έκφρασης συναισθημάτων. Το βίντεο της Γάζας αποτελεί ακριβώς μια τέτοια έκφραση: το παιδικό σώμα και η φαντασία προσπαθούν να κατανοήσουν και να ελέγξουν μια πραγματικότητα γεμάτη απώλειες.

Τι είναι το «τραυματικό παιχνίδι»

Η έννοια του «τραυματικού παιχνιδιού» έχει μελετηθεί σε βάθος από ερευνητές όπως οι Livia Hazer και Gustaf Gredebäck. Στις εμπόλεμες περιοχές, τα παιδιά συχνά επαναλαμβάνουν μέσα στο παιχνίδι σκηνές που έχουν βιώσει. Αυτή η επανάληψη δεν υποδηλώνει αποδοχή της βίας, αλλά μια προσπάθεια ψυχολογικής επεξεργασίας των γεγονότων, κατανόησης του κόσμου γύρω τους και χειρισμού του άγχους και της ανασφάλειας που βιώνουν.

Μελέτες όπως αυτές του Abdel Aziz Thabet καταδεικνύουν ότι τα παιδιά που ζουν μέσα στον πόλεμο δεν έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν με λόγια την εμπειρία τους. Το παιχνίδι γίνεται γι’ αυτά ένα εργαλείο αναπαράστασης, μάθησης και αυτοπροστασίας. Η κούκλα που σηκώνεται στο φορείο δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι· είναι ένας τρόπος να κατανοήσουν και να αντιμετωπίσουν τη βία, την απώλεια και τον πόνο που κυριαρχούν στη ζωή τους.

Το βίντεο αυτό, τραγικά συγκινητικό, υπενθυμίζει με τον πιο έντονο τρόπο ότι η παιδική ηλικία στη Γάζα, και σε κάθε εμπόλεμη ζώνη, δεν είναι γεμάτη παιχνίδι και γέλια, αλλά φόβο, απώλεια και προσπάθεια επιβίωσης. Κάθε παιδί που παίζει με τον πόνο γύρω του καλείται να μεγαλώσει πολύ γρήγορα, μεταφέροντας στις μικρές του καρδιές μνήμες και τραύματα που θα το συνοδεύουν για πάντα.

• βίντεο
• Γάζα
• κηδεία
• παιδιά
• παιχνίδι