Υπάτιος Πατμάνογλου: «Σπάει» καρδιές η ανάρτησή του για τα 9 χρόνια από το φρικτό δυστύχημα στην Εθνική Οδό με τη Porsche

Εννέα χρόνια έχουν περάσει, από το τραγικό δυστύχημα της 26η Φεβρουαρίου 2017 στην Εθνική Οδό Αθηνών–Λαμίας που ξεκλήρισε  βύθισε μια οικογένεια και συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία. Το supercar που οδηγούσε ο Γιώργος Βακάκης προσέκρουσε με ιλιγγιώδη ταχύτητα στο σταθμευμένο όχημα του Υπάτιος Πατμάνογλου, με αποτέλεσμα να χάσουν ακαριαία τη ζωή τους η σύζυγος και το μικρό παιδί του. Εκείνος επέζησε, κουβαλώντας από τότε ένα βάρος που δεν αποτυπώνεται σε καμία ιατρική διάγνωση.

Με αφορμή τη συμπλήρωση εννέα ετών από εκείνη τη μέρα, ο Υπάτιος Πατμάνογλου προχώρησε σε μια βαθιά προσωπική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τη συνόδευσε με φωτογραφία του από τις ημέρες μετά το δυστύχημα, εμφανώς τραυματισμένος στο πρόσωπο, περιγράφοντας τη 26η Φεβρουαρίου ως «τη χειρότερη μέρα» της ζωής του.

«Η χειρότερη μέρα της ζωής μου. Η μέρα που ένας πατέρας δεν θα έπρεπε ποτέ να ζήσει. Η μέρα που ένας σύζυγος δεν θα έπρεπε ποτέ να αντικρίσει. Η μέρα που κατάλαβα πως όλα μπορούν να τελειώσουν σε μια στιγμή», έγραψε, αποτυπώνοντας με λιτές φράσεις το μέγεθος της απώλειας.

Στην ίδια ανάρτηση μιλά για τη ζωή μετά το δυστύχημα και για την εσωτερική μεταμόρφωση που ακολούθησε: «Από εκείνη τη μέρα δεν είμαι ο ίδιος άνθρωπος. Ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι, μέχρι να έρθει η στιγμή που η δύναμη θα είναι η μόνη επιλογή που θα έχεις».

Ο ίδιος αναγνωρίζει ότι, παρά τη σφοδρότητα της σύγκρουσης, θα μπορούσε να έχει υποστεί βαρύτατους τραυματισμούς. «Θα μπορούσα να βρίσκομαι σε ένα ψυχιατρείο. Θα μπορούσα να είμαι σε ένα κέντρο αποκατάστασης, παραπληγικός ή τετραπληγικός. Θα μπορούσα να είμαι βαριά εγκαυματίας. Θα μπορούσα να είμαι πολυτραυματίας. Δεν έγινε τίποτα απ’ όλα αυτά. Γι’ αυτό δοξάζω τον Θεό», σημειώνει, τονίζοντας πως η σωματική του επιβίωση δεν αναιρεί το ψυχικό τραύμα.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στην κοινωνική διάσταση της δοκιμασίας του: «Το τραύμα δεν είναι μόνο σωματικό, είναι και πνευματικό. Δεν είχα να διαχειριστώ μόνο το πένθος μου. Είχα να διαχειριστώ και ένα μέρος του κόσμου, με τα αρνητικά του σχόλια. Αυτή ήταν η δοκιμασία μου. Αυτός ήταν ο σταυρός μου».

Παρά τις δυσκολίες, δηλώνει ότι δεν εγκατέλειψε την πίστη του, υπογραμμίζοντας πως «η πραγματική αντοχή δεν φαίνεται στο σώμα, αλλά στην ψυχή». Κλείνοντας, στέλνει ένα σαφές μήνυμα για την οδική ασφάλεια: «Η ζωή δεν είναι δεδομένη. Ο δρόμος δεν συγχωρεί. Ένα δευτερόλεπτο αρκεί. Μην οδηγείτε σαν να έχετε δεύτερη ζωή».

Στο υστερόγραφο της ανάρτησής του, η φράση που συμπυκνώνει τον πόνο των ανθρώπων που μένουν πίσω: «Αλί σε αυτούς που μένουν. Γιατί αυτοί που έφυγαν είναι στον Παράδεισο. Η κόλαση είναι εδώ. Η πληγή δεν κλείνει. Κρύβεται».

• Υπάτιος Πατμάνογλου