Υποκρισία οι αντιδράσεις, δεν είναι «μεσαίωνας» το δικαίωμα του εργαζόμενου σε «δυο δουλειές»

Όλα ξεκίνησαν από τις εξαγγελλίες του υπουργού Εργασίας Άδωνι Γεωργιάδη που προκάλεσαν αντιδράσεις για τη διάρκεια του χρόνου εργασίας όχι σε έναν εργοδότη αλλά σε δύο.

«Παραδείγματος χάρη, θεσπίζουμε τη δυνατότητα ενός εργαζομένου να δουλεύει σε πολλαπλούς εργοδότες. Δηλαδή, μπορεί κάποιος να δουλεύει δύο 8ωρα σε δύο διαφορετικούς εργοδότες και αυτό είναι απολύτως νόμιμο, δηλωμένο και στα εισοδήματά του.» Με αυτόν τον τρόπο παρουσίασε ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Άδωνις Γεωργιάδης, μία από τις προβλέψεις σχεδίου νόμου που ετοιμάζει το υπουργείο του και το οποίο θα κατατεθεί σύντομα προς διαβούλευση, με σκοπό την ενσωμάτωση και εφαρμογή της «Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1152 της 20ής Ιουνίου 2019 για διαφανείς και προβλέψιμους όρους εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

Και ξαφνικά ξεχείλισε η υποκρισία από τους δήθεν εργατοπατέρες που δεν έχουν κολλήσει ένσημο! Εγώ για παράδειγμα όσο θυμάμαι τον εργασιακό μου βίο είχα 2-3 δουλειές, είναι αν θέλετε η φύση της εργασίας μου αλλά και η ανάγκη που καθόριζα εγώ για τον τρόπο της ζωής μου.

Η συγκεκριμένη οδηγία γενικά είναι θετική για τον εργαζόμενο αποπειράται να βάλει κάποια τάξη στο τωρινό άναρχο τοπίο της εργασίας στην Ευρώπη, όπου τα κράτη-μέλη έχουν προχωρήσει σε αλλεπάλληλα κύματα ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, από την επέκταση της μερικής απασχόλησης, την εφαρμογή της ευέλικτης διευθέτησης του χρόνου εργασίας έως τα συμβόλαια «μηδενικών ορών». Προσέξτε πάντα υπήρχε και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη η ανάγκη να δουλέψεις μία και δύο δουλειές! Τι όχι; Οι εργατοπατέρες δεν έβλεπαν τον πατέρα τους να δουλεύει μια και δύο δουλειές; Να κάνει περισσότερα μεροκάματα για να ζήσει την οικογένεια του;

Δεν γνωρίζουν ότι υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται 16 ώρες την ημέρα; Αν όχι δεν κάνουν για τη δουλειά του εκπροσώπου κόμματος ή συνδικάτου; Εκτός αν δεν είναι με τα συμφέροντα του εργαζόμενου αλλά υπέρ της αδήλωτης εργασίας και της εκμετάλλευσης τους από τους εργοδότες.

Πάμε τώρα στη δήλωση που προκάλεσε μεγάλες και έντονες αντιδράσεις, γιατί την παρουσίασαν ως μεθόδευση να δίνεται η δυνατότητα εργασίας ακόμη και 16 ώρες την ημέρα. Ο ίδιος ο υπουργός έκανε διευκρινιστική δήλωση, σύμφωνα με την οποία «σε καμία όμως περίπτωση δεν σταματά να εφαρμόζεται το ΠΔ88/1999 περί των ελαχίστων περιόδων ανάπαυσης που αποτελεί υπερεθνικό δίκαιο και όπου εκεί ορίζεται ρητώς ότι, για κάθε περίοδο 24 ωρών, η ελάχιστη ανάπαυση δεν μπορεί να είναι κατώτερη των 11 συνεχών ωρών, το οποίο συνεχίζει να ισχύει για κάθε εργοδότη στον οποίο εργάζεται ο εργαζόμενος».

Εγώ θα διαφωνήσω! Είναι δικαίωμα μου να εργαστώ τις ώρες που θέλω αλλά με δυο μισθούς και σε διαφορετικούς εργοδότες και με δικαιώματα! Ποιος είναι αυτός που θα καθορίσει πόσες ώρες θα κοιμηθώ και πόσες ώρες θα εργαστώ; Σε κομουνιστικό καθεστώς ζούμε;

Με βάση τα όσα ανακοινώθηκαν γίνεται σαφές ότι αυτή τη στιγμή δεν μπορεί κανείς να εργαστεί 16 ώρες σε δύο εργοδότες σε μία μέρα, ακόμη και εάν εφαρμοστεί η ευρωπαϊκή οδηγία.

Εξακολουθεί να υπάρχει μια ισχυρή έννοια ανώτατου ημερήσιου χρόνου εργασίας.

Και αλήθεια αυτοί που δεν επιθυμούν τυχόν πρόβλεψη για διπλή πλήρη απασχόληση δεν είναι υπέρ της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, τον οποίο οι εργοδότες θα τον έχουν αδήλωτο και με περιορισμένα δικαιώματα;

Η κυβέρνηση δεν πρέπει, μόνο, να νομοθετήσει για υπέρβαση του εμποδίου της δήθεν  υποχρεωτικής 11ωρης ανάπαυσης- που στην πράξη δεν εφαρμόζεται για όσους θέλουν να δουλέψουν παραπάνω για καλύτερο εισόδημα- αλλά να δώσει κίνητρα για μειωμένες εισφορές από τη δεύτερη δουλειά και για πλαφόν στη φορολογική κλίμακα για το εισόδημα στη δεύτερη μισθωτή εργασία!

Και ας τελειώνουμε επιτέλους με τους επαγγελματίες υποκριτές σε αυτήν τη χώρα που μόλις προσγειώθηκαν από τη… Σελήνη

• εργασία