Υβρις, Νέμεσις, Χρυσή Αυγή: Σήμερα όλοι λένε, «δεν ήταν ποτέ αθώοι», τότε;

«Ιστορία διδάσκει, αλλά δεν έχει μαθητές», έλεγε μια τεράστια και πικρή αλήθεια σε μια φράση, ο Αντόνιο Γκράμσι. Η άνοδος του φασισμού στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα τον δικαιώνει απόλυτα. Δυστυχώς στην Ελλάδα κάποιοι ξέχασαν τις σφαγές και τις καταστροφές, τις θηριωδίες που διέπραξαν οι Ναζί στη χώρα μας και ψήφισαν και έβαλαν στη βουλή το κόμμα του Μιχαλολιάκου που έλεγε ότι, «Είμαστε η σπορά των ηττημένων του 1945. Αυτοί είμαστε. Οι εθνικιστές, οι εθνικοσοσιαλιστές, οι φασίστες».

Όσοι ήθελαν με μια μικρή αναζήτηση και έρευνα θα μάθαιναν τι εκπροσωπούσε η ΧΑ αλλά, θα μου πείτε αυτό δεν το έκανε ο Άρειος Πάγος που της επέτρεψε να κατέλθει στις εκλογές. Ας μην γελιόμαστε η σημερινή ιστορική απόφαση δεν έκοψε το κεφάλι του φιδιού αλλά είναι μια καλή ευκαιρία να μην του επιτρέψουμε να επωάσει, ξανά, τα αβγά του. Αυτά βρίσκονται ακόμα στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας, δεν ήταν άλλωστε παραπλανημένοι οι 400.000 ψηφοφόροι που έβαλαν στη βουλή τη ΧΑ και μάλιστα πολλοί απ’ αυτούς συνέχιζαν να την υποστηρίζουν και μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα αλλά και όσοι προσπάθησαν να την ξεπλύνουν αλλά και οι άλλοι που τη χρησιμοποίησαν για τους πολιτικούς τους σχεδιασμούς.

Δεν ήταν ποτέ́ αθώοι, το γνωρίζαμε αλλά κλείναμε τα μάτια, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, όχι όλοι. Μέχρι τη στιγμή που χύθηκε αθώο και προσέξτε, ελληνικό αίμα, για να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση. Και μετά μια μάνα, γενναία, που είχε χάσει το παιδί της, έγινε σύμβολο του αντιφασιστικού αγώνα. Πάλεψε πρώτα με τον πόνο της για την απώλεια του μονάκριβου της. Kαι μετά με νύχια και με δόντια, με κάθε ικμάδα της δύναμής της πάλεψε με το φίδι. Πάλεψε με την αδιαφορία της ελληνικής κοινωνίας, των ΜΜΕ και των πολιτικών κομμάτων. Πάλεψε με τις καθυστερήσεις και τις δυσλειτουργίες του δικαστικού συστήματος που αργούσε και έδινε παράταση ζωής στο φίδι να ρίχνει το δηλητήριο του στην κοινωνία και στις ανοιχτές πληγές μιας μάνας που ζητούσε δικαιοσύνη για το παιδί της, για όλους μας…

Σήμερα η ελληνική Δικαιοσύνη πήρε μια απόφαση που θα μείνει στην ιστορία, ναι είναι μια μεγάλη μέρα για τη Δημοκρατία μας, με τον αστερίσκο ότι δεν θα ξεχάσουμε. Δεν είναι μέρα υπερηφάνειας για κάποιους, αλλά μέρα περισυλλογής για αυτά που δεν έκαναν και για αυτά που έπρεπε να κάνουν.

Όλοι μας οφείλουμε ευγνωμοσύνη στη Μάγδα Φύσσα, στους ανθρώπους που δεν φοβήθηκαν και αγωνίστηκαν, στους μάρτυρες κατηγορίας, στους συνηγόρους και σε κάθε πολίτη που φώναξε και δεν κρύφτηκε την ώρα της καταιγίδας. Που δεν περίμενε τη λιακάδα για να βγει στο ξέφωτο να πανηγυρίσει και να κλέψει λίγο φως από έναν ήλιο που δεν τον αξίζει.

Όλα αυτά είναι λίγα μπροστά στη θυσία του Παύλου, ενός νέου ανθρώπου που δεν είναι ανάμεσα μας αλλά είμαι σίγουρος ότι θα χαμογελάει από ψηλά.

Ας φροντίσουμε όλοι χωρίς κομματικές σκοπιμότητες να μην επιτρέψουμε σε κανέναν, ποτέ ξανά, να βάλει το φίδι και το δηλητήριο του φασισμού στον «κόρφο» της δημοκρατίας.

Αυτές τις μέρες συνέχεια έρχεται στο μυαλό μου ένα σχόλιο που έκανα το βράδυ των εκλογών που η ΧΑ μπήκε στη βουλή σε τηλεοπτικό κανάλι, «Ντρέπομαι για τους Έλληνες που ψήφισαν ένα ναζιστικό κόμμα»…

Τότε υπήρξαν πολλές αντιδράσεις, απειλές και άλλα ωραία…. Θέλω να πω ότι εκτός απ’ αυτούς που καταδικάστηκαν υπήρξαν πολλοί συνένοχοι, σιωπηλοί και φανεροί!

Δημοσιογράφοι, παρουσιαστές ψυχαγωγικών εκπομπών που τους χάιδεψαν, όχι γιατί τους πήραν συνεντεύξεις –έπρεπε σε ορισμένες περιπτώσεις- αλλά τους προώθησαν και τους απενοχοποίησαν και φυσικά ψηφοφόροι που τους έβαλαν στη βουλή. Σήμερα δεν ξέρω αν κάποιοι ένιωσαν ντροπή αλλά θα έπρεπε.

Χαρμολύπη είναι αυτό που αισθάνομαι που μετά από τόσα χρόνια οι περισσότεροι συμφωνούν περί Ναζιστικού- εγκληματικού μορφώματος, που αποδόθηκε δικαιοσύνη αλλά που χρειάστηκε να χυθεί το αίμα του Παύλου κι άλλων αθώων…

«Με τη σημερινή απόφαση του Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών επέρχεται η Νέμεση στην Ύβρη που συνιστά για το Κράτος Δικαίου η Χρυσή Αυγή», δήλωσε ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας και το αναφέρω γιατί στις 19/9/2013, ως Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, είχε στείλει στην τότε Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κυρία Ευτέρπη Κουτζαμάνη 32 δικογραφίες με αξιόποινες πράξεις μελών – υποστηρικτών της Χρυσής Αυγής, που ήταν και η αιτία να ξεκινήσει η δικαστική διερεύνηση για να φτάσουμε στη σημερινή απόφαση της Δικαιοσύνης. Γιατί όπως πάντα, η νίκη έχει πολλούς πατέρες, ενώ η ήττα είναι ορφανή. Και σήμερα που έχει λιακάδα όλοι δηλώνουν υπερήφανοι και νικητές, θα έπρεπε; Ας αναλογιστούν και ας κάνουν όλοι την αυτοκριτική τους γιατί όπως ξεκίνησα και καταλήγω: «Ιστορία διδάσκει, αλλά δεν έχει μαθητές».

• δίκη Χρυσής Αυγής
• Χρυσή Αυγή