Ζαν Πολ Μπελμοντό: Ένας χρόνος χωρίς τον πιο όμορφο «άσχημο» του σινεμά

Τον χάσαμε πριν έναν χρόνο, στις 6 Σεπτεμβρίου 2021. Η απώλειά του τεράστια, αν και είχε χρόνια αποσυρθεί από τον κινηματογράφο. Ο Ζαν Πολ Μπελμοντό, άφησε τον φίλο και συνομήλικό του Αλέν Ντελόν να μαραζώνει, αλλά και εκατομμύρια θαυμαστές με μια γεύση πίκρας για αλλοτινούς καιρούς ελευθερίας, για εποχές που οι σταρ γινόντουσαν σύμφωνα με τις ικανότητές τους στη μεγάλη οθόνη, το ταλέντο τους, την ακτινοβολία τους και όχι από την προώθηση των ειδικών, τις εταιρείες παραγωγής ή ακόμη και μετρήσεις στα κοινωνικά δίκτυα.

Ο Μπελμοντό, γνωστός στους παλιότερους και ως “Μπελ Μπελ” ή ο πιο όμορφος άσχημος του παγκόσμιου σινεμά, διέθετε μια αξεπέραστη γοητεία, ήταν από μόνος του μια ολόκληρη κατηγορία στον χώρο του θεάματος, τον λάτρεψαν οι γυναίκες, από τις πιο διάσημες και ομορφότερες μέχρι τις γυναίκες σε ένα χωριό, που τον είδαν έστω και μία φορά από την τελευταία σειρά θέσεων ενός μικρού σινεμά.

Κατά τη διάρκεια της μακράς πορείας του στον κινηματογράφο, που κράτησε για πέντε δεκαετίες, ο Μπελμοντό συνέδεσε το όνομά του με την περίφημη “νουβέλ βαγκ” του γαλλικού σινεμά, αλλά και με όλα τα κινηματογραφικά ήδη, από σκληρές αστυνομικές περιπέτειες μέχρι κωμωδίες ή δράματα, ενώ θρυλικές θα γίνουν και οι ερωτικές του περιπέτειες, αν και απέφυγε τις ακρότητες του φίλου του Αλέν.

Οι καλλιτεχνικές ρίζες, το μποξ και η υποκριτική

Ο Ζαν Πολ Μπελμοντό γεννήθηκε στις 9 Απριλίου του 1933 στο βορειοδυτικά προάστια του Παρισιού, μέσα σε καλλιτεχνική οικογένεια, καθώς ο πατέρας του, με ιταλικές ρίζες (ακόμη ένας διάσημος Γάλλος με ιταλική καταγωγή), ήταν γλύπτης και η μητέρα του ζωγράφος. Ως παιδί ή έφηβος δεν είχε καλλιτεχνικές ανησυχίες, τα γράμματα τον άφηναν αδιάφορο και το μόνο που του άρεσε είναι ο αθλητισμός. Το ποδόσφαιρο και το… μποξ, το οποίο το είδε και πιο σοβαρά. Μάλιστα, λίγο μετά, εκεί στα τέλη της δεκαετίας του ’40, πήρε και την απόφαση να γίνει πυγμάχος και μάλιστα στην πολύ σύντομη καριέρα του στα ρινγκ παρέμεινε αήττητος. Όταν έμαθε τι έπρεπε να θυσιάσει, εκτός από το… ταιριαστό πρόσωπό του και τις χαρές της ζωής, το αγαπημένο του τσιγάρο, τα ποτά και τα ξενύχτια, εγκατέλειψε την ιδέα και στράφηκε στην ηθοποιία. Έγινε δεκτός από την Εθνική Σχολή Δραματικής Τέχνης Παρισιού και αποφοίτησε το 1956. Η θετική παρουσία του, τα αστραφτερά μάτια, η μαγκιά, το πλατύ χαμόγελο, η κορμοστασιά του, του έδωσαν τα πρώτα εφόδια και θα βρει σχεδόν αμέσως δουλειά στον κινηματογράφο. Το 1957 θα κάνει τα πρώτα του βήματα στο σινεμά, παίζοντας ρολάκια σε γαλλικές ταινίες, έχοντας απέναντί του το άλλο τρομερό παιδί του γαλλικού σινεμά, τον πανέμορφο Αλέν Ντελόν.

Με Κομμένη την Ανάσα

Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος ήρθε πολύ γρήγορα, στην ταινία του 1958 “Les copains du Dimanche”, ένα πολιτικό κοινωνικό φιλμ του Ανρί Εσνέρ, ενώ ανάμεσα στα υπόλοιπα φιλμ που γύρισε μέσα σε δυο χρόνια, ξεχωρίζει το φιλμ του Μαρσέλ Καρνέ “Ζαβολιάρηδες”. Το ταλέντο του, η ξεχωριστή φυσιογνωμία του, αυτό το κάτι άλλο που έφερνε στο σινεμά ο Μπελμοντό, θα τραβήξει το ενδιαφέρον του Ζαν Λικ Γκοντάρ, εκ των βασικών εκπροσώπων της “νουβέλ βαγκ”. Έτσι, σε μια σπάνια συγκυρία Γκοντάρ και Μπελμοντό θα συνεργαστούν στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του πρώτου, σε ένα από τα καλύτερα φιλμ της μακράς σταδιοδρομίας του, το εμβληματικό “Με Κομμένη την Ανάσα”.

• Ζαν Πολ Μπελμοντό