Ζει ο αυριανισμός; Ζει στο κονάκι του Μπέου!

Τι ήταν ακριβώς ο αυριανισμός;
Ήταν αυτό το πράγμα που έβγαζες χαρτιά ότι ο τάδε είχε κάνει την δείνα ματσακονιά κι εκείνος αντί να το παραδεχτεί, αντί να το αρνηθεί, αντί να ασχοληθεί καν με το ζήτημα, γύρναγε και σου έλεγε:
Βρωμάνε τα πόδια σου!
Αυτό ήταν παιδιά, δεν είχε άλλο, από το άλφα ως το ωμέγα.

Και το ξαναβλέπουμε τώρα με την περίπτωση του γίγαντα Μπέου, του δημάρχου Βόλου που η πόλη του θυμίζει τη χαμένη Ατλαντίδα και ο κύριος Αχιλλέας θυμήθηκε τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, λέγοντας:
«Είμαστε όλοι έξω, πρέπει να μαζέψουμε τα κομμάτια μας με ό,τι δυνάμεις έχουμε. Γι’ αυτό και την άλλη φορά που μου την έφερες, να σου πω να φωνάξεις αυτόν τον φλώρο τον Ιωαννίδη να έρθει να βοηθήσει. Άντε ντε! Που εμείς είμαστε 20 ώρες στον δρόμο.
Αυτόν τον φλώρο, φώναξέ τον. Δεν είναι βρισιά η λέξη φλώρος. Άντε τώρα. Πήγε να κάνει αρπαχτή και θα μας κρίνει αυτός»!

Κατάλαβες φιλαράκι; Αντί να μας πει ο δημαρχούκος τα πως και τα γιατί της συμφοράς στον Βόλο, ανακάλυψε ότι ο Αλκίνοος είναι παρφουμέ και ξυρίζεται και χτενίζεται και τέλος πάντων φροντίζει την σωματική και στοματική υγιεινή του. Άρα φλώρος, που δεν είναι βρισιά, το διευκρίνισε ο Μπέος, μην νομίζετε ότι μπορείτε να με σύρετε στα δικαστήρια, ξέρω κι εγώ γράμματα, δεν ξέρετε μόνο εσείς, και γνωρίζω πολύ καλά που μπορεί να φτάσει η δικαιοσύνη. Άσε με τώρα να μαζέψω τα κομμάτια της πόλης, για τα οποία ουδεμία ευθύνη έχω που γίνανε θρύψαλα, εγώ τη δουλειά μου την έκανα και σας πέρασα και χριστουγεννιάτικα λαμπάκια!

Αλήθεια, τι να γίνονται τώρα εκείνα τα λαμπάκια που είχε ξεκινήσει να κρεμάει δεξιά αριστερά ο μερακλής ο Μπέος; Μιλάμε τώρα για παραγγελία δεκάδων χιλιάδων ευρώ, Χόλυγουντ θα γινόταν η πόλη μετά από Μονακό. Ελπίζω να είχε κανονίσει φορτωτική από τη NASA, να έφερνε διαστημικής τεχνολογίας μπλιμπλίκια και να αντέξανε τη νέα θεομηνία. Είναι και να μη σε πάει το ζάρι ρε γαμώτι, είναι και εντυπωσιακά άτυχος ο Βόλος ρε παιδί μου, όπως δήλωσε και ο κύριος υπουργός…

Στο μεταξύ, ο κάμπος παραμένει βουβός. Πήγε ο φίλος μου ο Βασίλης (ας τον πούμε Βασίλη) για μια δουλειά στο χωρίον Λαζαρίνα των Τρικάλων, πέρασε απ’ τα Μεγάλα Καλύβια, μου λέει:
«Απ’ τα παλιά τα σπίτια ρεπόρτερ, δεν έχει μείνει φλουδα. Πάλι πλημμύρισαν, πάλι τίγκα στο νερό, χαμένο το βλέμμα των χωριανών».

Και λοιπόν; Και λοιπόν, που έγραφα χτες. Θα γίνει ψήφος αυτή η βουβαμάρα ή μήπως θα σκύψουν για μια ακόμη φορά το κεφάλι οι καμπίσιοι και θα πούνε «άφεριμ εφέντη»; Ένας άλλος φίλος μου από Τρίκαλα, ο Παναγιώτης (ας τον πούμε Παναγιώτη), μπήκε χτες στο μαγαζί υποψηφίου αντιδημάρχου της γαλάζιας παρατάξεως και είδε στίβα τα ψηφοδέλτια στον πάγκο. Έκανε όσο μπορούσε πιο γρήγορα τη δουλειά του και είπε «φεύγω για να μην αρχίσω τα καντήλια». Για να του απαντήσει η υπάλληλος, με χαμηλωμένο το βλέμμα:
«Αν ξέρατε τι ακούμε κάθε μέρα απ’ όσους περνάνε, αν ξέρατε τι μας σούρνουν…»

Για να δούμε, λοιπόν. Θα τα σούρουνε και στην κάλπη ή θα το γυρίσουνε στον αυριανισμό και θα ανακαλύψουν ότι οι «φλώροι» φταίνε για όλα τα δεινά της Θεσσαλίας και οι «παντελονάτοι» θα της προσφέρουν ένα καλύτερο αύριο;

• Αχιλλέας Μπέος
• Βολος
• Θεσσαλία