Βλαντιμίρ Πούτιν: Από κυρίαρχος… στο καναβάτσο – Η επόμενη μέρα του πολέμου στην Ουκρανία

Στην εξαιρετικά δύσκολη σε διαχείριση κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην Ουκρανία για τη Ρωσία και τον Βλαντίμιρ Πούτιν αναφέρεται σε ανάλυσή του το Atlantic Council, ενώ ο πόλεμος έχει φτάσει ήδη τις 85 ημέρες.

Όπως σημειώνεται στη συγκεκριμένη ανάλυση, όταν ο Βλαντίμιρ Πούτιν ξεκίνησε την εισβολή στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου, οραματίστηκε μια εκστρατεία – αστραπή που θα τελείωνε μέσα σε λίγες ημέρες, με τη φιλοδυτική κυβέρνηση της Ουκρανίας να έχει εκθρονιστεί και τη χώρα να έχει επιστρέψει σταθερά στη ρωσική τροχιά.

Ωστόσο, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν σύμφωνα με το σχέδιο του Ρώσου προέδρου. Ο στρατός της Ρωσίας υπέστη καταστροφικές απώλειες και απέτυχε να επιτύχει τους βασικούς του στόχους, ενώ η Ουκρανία πολέμησε επίμονα και εξασφάλισε την υποστήριξη ολόκληρου του δημοκρατικού κόσμου, σημειώνει το Atlantic Council.

Καθώς ο πόλεμος πλησιάζει στο τρίμηνο, ο Πούτιν εξαντλεί πλέον ταχύτατα τις επιλογές του για να αποφύγει μια καταστροφική ήττα που θα καταρρίψει τις αξιώσεις της Ρωσίας για το καθεστώς της στρατιωτικής υπερδύναμης και θα απειλήσει το μέλλον ολόκληρου του καθεστώτος του.

Μεγάλες οι ρωσικές απώλειες

Σύμφωνα με βρετανικές εκτιμήσεις, η Ρωσία έχει ήδη χάσει περίπου το ένα τρίτο της δύναμης εισβολής των 190.000 ατόμων που συγκεντρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2022. Ο Πούτιν επέλεξε να εισβάλει με αυτή την προφανώς ανεπαρκή δύναμη λόγω ενός συνδυασμού εσφαλμένων πληροφοριών και της πίστης του στο ρωσικό εθνικιστικό δόγμα, που τον έπεισε ότι ο ουκρανικός λαός θα υποδεχόταν τους προελαύνοντες Ρώσους στρατιώτες ως απελευθερωτές και θα τους έραινε με λουλούδια.

Η απόσυρση από το Κίεβο και το Χάρκοβο

Αντιθέτως, τα στρατεύματά του έτυχαν συντριπτικά εχθρικής υποδοχής και σύντομα ανέφεραν σοβαρές απώλειες στο πεδίο της μάχης. Εν μέσω αυξανόμενων αποτυχιών, η Ρωσία έχασε τη μάχη για το Κίεβο και αναγκάστηκε να υποχωρήσει εντελώς από τη βόρεια Ουκρανία. Πιο πρόσφατα, οι ρωσικές δυνάμεις απομακρύνθηκαν από τη δεύτερη πόλη της Ουκρανίας, το Χάρκοβο, ενώ η πολυαναμενόμενη επίθεση στο Ντονμπάς στην ανατολική Ουκρανία σημειώνει οδυνηρά αργή πρόοδο.

Τι θα πράξει ο Πούτιν;

Η πιο προφανής επιλογή του Πούτιν σε αυτό το σημείο θα ήταν να κλιμακώσει τη σύγκρουση, προχωρώντας από τη σημερινή λεγόμενη «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» σε επίσημη κήρυξη πολέμου κατά της Ουκρανίας και πλήρη κινητοποίηση.

Αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει να καλυφθούν τα αυξανόμενα κενά στις τάξεις του ρωσικού στρατού, αλλά η δημόσια αντίθεση στην κινητοποίηση θα μπορούσε επίσης να αποσταθεροποιήσει την εσωτερική κατάσταση εντός της Ρωσίας σε μια εποχή που το Κρεμλίνο είναι ήδη παρανοϊκό απέναντι σε πιθανά σημάδια εξέγερσης. Ίσως αυτός ο φόβος της αντιπολίτευσης να εξηγεί γιατί ένας σημαντικός αριθμός ολιγαρχών και των οικογενειών τους έχουν πεθάνει υπό ύποπτες συνθήκες τους τελευταίους μήνες.

Ούτε η κινητοποίηση θα παρήγαγε απαραίτητα το είδος της πολεμικής δύναμης που χρειάζεται σήμερα ο Πούτιν. Ένας στρατός γεμάτος στρατεύσιμους και εφέδρους με περιορισμένη στρατιωτική εκπαίδευση δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τα σκληραγωγημένα στη μάχη και με υψηλά κίνητρα στρατεύματα της Ουκρανίας, οπλισμένα με ανώτερα Δυτικά όπλα.

Ο παράγοντας «ρωσικός λαός»

Το Κρεμλίνο είναι ιδιαίτερα πρόθυμο να εμποδίσει τη ρωσική κοινή γνώμη να μάθει την εγκληματική πραγματικότητα του πολέμου. Ενώ ορισμένες υποκλαπείσες κλήσεις κινητής τηλεφωνίας υποδεικνύουν ρωσική υποστήριξη για τις θηριωδίες κατά των ουκρανών πολιτών, είναι πιθανό ότι η ευρεία ενημέρωση για τα εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν στην Ουκρανία θα προκαλούσε μια εξαιρετικά αρνητική αντίδραση.

Η ρωσική προπαγάνδα έχει επιτύχει σε μεγάλο βαθμό στη δαιμονοποίηση των Ουκρανών, αλλά το Κρεμλίνο δεν έχει πειστικές δικαιολογίες για τη μαζική δολοφονία αμάχων σε ρωσόφωνες ουκρανικές πόλεις, όπως η Μαριούπολη και το Χάρκοβο.

Ομοίως, οι Ρώσοι αξιωματούχοι δυσκολεύονται να εξηγήσουν πώς ο υποτιθέμενος «δεύτερος ισχυρότερος στρατός στον κόσμο» δεν είναι σε θέση να νικήσει ένα έθνος που ο Πούτιν επιμένει ότι δεν υπάρχει.

Τα μακροχρόνια αρνητικά στερεότυπα για την Ουκρανία ως μια ατίθαση αγροτική επαρχία της Ρωσίας έχουν αφήσει το σημερινό ρωσικό κοινό απροετοίμαστο για το σοκ της εντυπωσιακής στρατιωτικής ικανότητας και της ισχυρής εθνικής ταυτότητας της σύγχρονης Ουκρανίας, σημειώνει το Atlantic Council.

Μετά από χρόνια προπαγάνδας που επέμενε ότι μόνο μια μικροσκοπική μειοψηφία Ουκρανών εθνικιστών αντιτίθεται πραγματικά στη Ρωσία, το Κρεμλίνο αναγκάζεται να αναγνωρίσει ότι ολόκληρο το ουκρανικό έθνος, συμπεριλαμβανομένων εκατομμυρίων ρωσόφωνων Ουκρανών πατριωτών, θεωρεί τώρα τη Ρωσία ως ορκισμένο εχθρό του.

Παρά τη φιλοπόλεμη προπαγάνδα, οι Ρώσοι συνειδητοποιούν ήδη όλο και περισσότερο ότι η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες. Μια σειρά ανεξήγητων πυρκαγιών και εκρήξεων σε όλη τη Ρωσία έχουν τροφοδοτήσει ανεπιβεβαίωτες φήμες για ουκρανικό σαμποτάζ και επιχειρήσεις των Ειδικών Δυνάμεων στο εσωτερικό μέτωπο, ενώ στρατιωτικές καταστροφές όπως η βύθιση της ναυαρχίδας του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας Moskva και η πρόσφατη ρωσική ήττα στον ποταμό Ντόνετς ήταν πολύ μεγάλες για να καλυφθούν εντελώς.

• Βλαντιμίρ Πούτιν
• Ουκρανία
• πόλεμος