Ο Χρήστος Ξανθάκης κλείνει με μια ειρωνική αλλά και προβληματισμένη διάθεση για το πώς μια χώρα που κάποτε θεωρούσαμε «πίσω» από εμάς, τώρα έρχεται μέσω των θεσμών της να ασκήσει κριτική στην ελληνική πραγματικότητα.