Η διαρκής πολιτική μετατόπιση χωρίς ιδεολογικό πυρήνα αναδεικνύει ένα ευρύτερο φαινόμενο: την αποδοχή της ευκαιριακής στάσης ως «κανονικότητα» σε μια κοινωνία που δείχνει να συμβιβάζεται με την ασυνέπεια.