Η Έντα Γκάμπλερ λατρεύει την ομορφιά, υψώνει έναν καθρέφτη και μέσα σ’ αυτόν βλέπει την ασχήμια του εαυτού της, του σαρκοβόρου κόσμου που την περιβάλλει, της ύπαρξης που δεν της έχει μείνει κανένα ευγενές κίνητρο.