Αθήνα – Τρίκαλα: Το ταξίδι των επτά ωρών – Χάρτης ταλαιπωρίας για εκατοντάδες οδηγούς χωρίς ενημέρωση και καθοδήγηση (Βίντεο)

Ούτε μία, ούτε δύο, ούτε τρεις –που είναι και το αναμενόμενο– αλλά επτά ολόκληρες ώρες κράτησε το ταξίδι από την Αθήνα στα Τρίκαλα, την Τρίτη 23 Δεκεμβρίου και δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ξεκινήσαμε ημέρα και με ήλιο και φθάσαμε τελικά νύχτα και με βροχή στον προορισμό μας.

Η περιγραφή έχει ένα στόχο: να καταλάβετε τι ακριβώς πέρασαν εκατοντάδες οδηγοί και οικογένειες –κάποιες έχοντας ακόμα και μικρά παιδιά– διανύοντας το κομμάτι από το Σχηματάρι μέχρι και τον Μπράλο. Διαδρομή που είχε πολλά επικίνδυνα σημεία καθώς, όταν έπεσε η νύχτα, δεν υπήρχε καν επαρκής φωτισμός.

Το πρώτο μποτιλιάρισμα: Σχηματάρι

Το ταξίδι προς τα Τρίκαλα από την Αθήνα ξεκίνησε στις 12:20, γνωρίζοντας ότι θα υπάρξει παράκαμψη εξαιτίας των μπλόκων. Η πρώτη απογοήτευση ήρθε στην Αττική Οδό όπου τα αυτοκίνητα κινούνταν σημειωτόν. Το μποτιλιάρισμα όμως έχει γίνει η καθημερινότητά μας εντός του νομού, οπότε οπλιστήκαμε με υπομονή και είπαμε και «δόξα σοι ο Θεός» όταν, μετά από 40 περίπου λεπτά, βρεθήκαμε στην εθνική.

Η ώρα έγραφε για την ακρίβεια 1:05 το μεσημέρι και η κίνηση στην εθνική οδό ήταν διαχειρίσιμη και απόλυτα φυσιολογική για την ώρα.

Πληρώσαμε και τα διόδια και λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω, στη 1:42, βιώνουμε την πρώτη ψυχρολουσία. Μποτιλιάρισμα, νταλίκες, δεκάδες αυτοκίνητα και μια εικόνα που θύμιζε Κηφισό σε ώρα αιχμής. Επί μία ώρα δεκάδες αυτοκίνητα κινούνταν σε δύο λωρίδες με πολύ χαμηλές ταχύτητες.

Η πρώτη παράκαμψη: Ριτσώνα

Στις 2:48 το μεσημέρι φθάσαμε στην παράκαμψη της Ριτσώνας και μπήκαμε στην παρακαμπτήριο οδό. Επί της ουσίας ήταν η επαρχιακή οδός Θήβας-Λειβαδιάς. Μία λωρίδα κυκλοφορίας με κίνηση και από το αντίθετο ρεύμα. Μια απόσταση ελάχιστων χιλιομέτρων τη διανύσαμε μέσα σε μία ώρα. Εξαιτίας μάλιστα των χαμηλών ταχυτήτων πιστέψαμε προς στιγμήν ότι είχε συμβεί κάποιο ατύχημα, κάτι όμως που δεν είχε γίνει, οπότε καταλάβαμε ότι ο Γολγοθάς μας θα συνεχιζόταν.

Περάσαμε μέσα από χωριά και κωμοπόλεις όπως η Αλίαρτος. Η αλήθεια είναι ότι ήταν λίγες οι φορές που είδαμε κάποιο περιπολικό ή τροχονόμο. Προσπαθούσαμε να βγούμε στην εθνική πηγαίνοντας όλοι στα τυφλά καθώς δεν υπήρχε κανείς να μας καθοδηγήσει. Σωστή ή λάθος διαδρομή; Κανείς μας δεν ήξερε και χρειάστηκε να περάσουν αρκετές ώρες για να φθάσουμε τελικά στην εθνική κατεβαίνοντας τον Μπράλο, βλέποντας παραταγμένα τα τρακτέρ από το μπλόκο της Αμφίκλειας στην πάνω γέφυρα και περιπολικό με τροχονόμο να ρυθμίζουν την κίνηση και να δίνουν κατευθύνσεις.

Η απορία ήταν μία: γιατί βγήκαμε τόσο χαμηλά προς τη Λαμία, διανύοντας μόνο επαρχιακό δρόμο, όταν το μπλόκο ήταν στο Κάστρο;

Δεν υπήρχε εναλλακτική διαδρομή που να έβγαζε πιο νωρίς στην εθνική;

Το ερώτημα μάλλον δεν θα απαντηθεί γιατί δεν υπήρχε κανείς να μας καθοδηγήσει και να μας βοηθήσει σε περίπτωση που κάποιος το είχε ανάγκη.

Η δεύτερη παράκαμψη: Σοφάδες

Η κίνηση στον Ε65 –αν και με βροχή– ήταν απόλυτα φυσιολογική και ήδη το μάτριξ προειδοποιούσε για παράκαμψη στους Σοφάδες. Για όσους γνωρίζουν την περιοχή, θα ξέρουν ότι η παράκαμψη είναι μικρή και ουσιαστικά καθυστερείς στο ταξίδι σου το πολύ ένα τέταρτο. Η εικόνα των τρακτέρ στον Ε65, μέσα στη νύχτα, σου έδειχνε ότι αυτές οι γιορτές είναι διαφορετικές.

Όταν φθάσαμε στα Τρίκαλα η ώρα ήταν 7:54, βράδυ πια. Επτά ολόκληρες ώρες μέσα σε ένα αυτοκίνητο, σε μία ευρωπαϊκή χώρα, οπλισμένοι –αναγκαστικά– με πολύ υπομονή.

Τώρα σκεφτόμαστε το ταξίδι της επιστροφής, με την ελπίδα να μην περάσουμε τα ίδια.

• αγρότες
• Εθνική οδός Αθηνών - Θεσσαλονίκης
• μπλόκο