Ειδικές αποστολές των Αμερικανών στην Αθήνα – Ζωή – Άδωνις – ΕΛ.ΑΣ.: Από το SMS στη… ρόμπα – Στο μυαλό του… Ντε Γκρες – Το σταυροδρόμι της Καρυστιανού

Κάτι κινείται στο παρασκήνιο των ελληνοαμερικανικών σχέσεων – και δεν είναι από τα συνηθισμένα. Δεν πρόκειται για θεσμικές επισκέψεις με ανακοινωθέντα και κοινές δηλώσεις, αλλά για την «εναλλακτική οδό» που προτιμά ο Ντόναλντ Τραμπ όπως αποκάλυψε το BHMA της Κυριακής: ειδικοί απεσταλμένοι, στενοί συνεργάτες, πρόσωπα εμπιστοσύνης που λειτουργούν διακριτικά αλλά όχι αθόρυβα.

Στην Αθήνα καταγράφηκε η παρουσία του Ρίτσαρντ Γκρενέλ, πρώην πρεσβευτή των ΗΠΑ στη Γερμανία και έμπιστου του Λευκού Οίκου. Η επίσκεψη χαρακτηρίστηκε ιδιωτική, αλλά οι επαφές του – με αξιωματούχους και επιχειρηματίες – μόνο τουριστικού χαρακτήρα δεν φαίνεται να ήταν. Το ακριβές περιεχόμενο των συζητήσεων δεν έγινε γνωστό, ωστόσο η συγκυρία (ενέργεια, ελληνοτουρκικά, ΝΑΤΟ) αφήνει ελάχιστα περιθώρια για… αθώες συμπτώσεις. Στο ίδιο διάστημα, στην ελληνική πρωτεύουσα βρέθηκε και ο Πάολο Τζαμπόλι, επίσης ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ, με αντικείμενο τις «διεθνείς συνεργασίες». Συναντήθηκε με υπουργούς και συμμετείχε σε συζητήσεις με ενεργειακό και γεωπολιτικό αποτύπωμα, παρουσία της αμερικανίδας πρεσβευτή Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. Η κινητικότητα δεν περνά απαρατήρητη, ιδίως όταν συμπίπτει με την υπογραφή συμβάσεων για τα θαλάσσια τεμάχια στη Chevron και με φήμες περί ενδεχόμενης επίσκεψης Τραμπ στην Ελλάδα.

Στο διπλωματικό παρασκήνιο συζητείται και η πιθανή άφιξη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα για τον επόμενο Στρατηγικό Διάλογο. Επισήμως δεν υπάρχει προετοιμασία. Ανεπισήμως, κάποιοι επιμένουν ότι το ταξίδι «κλειδώνει» σύντομα.

Η ουσία; Η Αθήνα επιδιώκει απευθείας δίαυλο με τον Λευκό Οίκο. Η Ουάσιγκτον, από την πλευρά της, δείχνει ενδιαφέρον – αλλά με όρους Τραμπ: λιγότερη γραφειοκρατία, περισσότερες συμφωνίες. Στον νέο αμερικανικό τρόπο άσκησης πολιτικής, όποιος θέλει πρόσβαση, οφείλει να φέρει μαζί του… έτοιμο deal.

Ζωή – Αδωνις – ΕΛ.ΑΣ.: από το SMS στη… ρόμπα

Η σύγκρουση της Ζωής Κωνσταντοπούλου με τον Άδωνι Γεωργιάδη ξέφυγε από τα κοινοβουλευτικά έδρανα και έφτασε μέχρι το Ελληνική Αστυνομία.

Η πρόεδρος της Πλεύσης κατήγγειλε παραβίαση απορρήτου, αποκαλύπτοντας SMS προς τον Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ενώ ο υπουργός Υγείας απάντησε ειρωνικά περί «robe de chambre». Το Αρχηγείο ανακοίνωσε έρευνα για τυχόν πειθαρχικές ευθύνες. Ο πολιτικός πολιτισμός, πάντως, συνεχίζει να δοκιμάζει τα όριά του.

Ποντιακός αναβρασμός για την απέλαση

Η απόφαση για τον ακτιβιστή Γιαϊλαλί έφερε απέναντι στην κυβέρνηση ποντιακές οργανώσεις και κόμματα από όλο το φάσμα. Ο Θάνος Πλεύρης, που άλλοτε μιλούσε για «εντολές» στην Υπηρεσία Ασύλου, αυτή τη φορά επικαλέστηκε την αυτοτέλειά της. Στα ποντιακά σωματεία, όμως, ακούγονται βαριές κουβέντες περί «δύο μέτρων και δύο σταθμών» και διπλωματικών ισορροπιών με την Αγκυρα.

Και μέτωπο με τους δικηγόρους

Ο ίδιος υπουργός άνοιξε γραμμή σύγκρουσης και με τον Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών για το ναυάγιο της Χίου. Οι δικηγόροι μίλησαν για στοχοποίηση υπερασπιστή και παραβίαση τεκμηρίου αθωότητας. Ο Πλεύρης αντέτεινε «επιλεκτική ευαισθησία».

Συμπέρασμα; Πολλά μέτωπα, υψηλοί τόνοι και μια πολιτική σκηνή που δείχνει να λειτουργεί μόνιμα στο κόκκινο.

«Πολλά περνάνε από το μυαλό μου»…

Κάθε φορά που ο Παύλος Ντε Γκρες μιλά για πολιτική, η ατμόσφαιρα βαραίνει λίγο παραπάνω. Αυτή τη φορά, σε συνέντευξή του στον ANT1, φρόντισε να αφήσει ανοιχτές πόρτες χωρίς να περάσει καμία.

Δήλωσε ότι «δεν είναι πολιτικός», αλλά ότι η πολιτική τον ενδιαφέρει «πάρα πολύ» – λογικό, θα πει κανείς, για κάποιον του οποίου η ζωή καθορίστηκε από αυτήν. Και όταν ρωτήθηκε για το ενδεχόμενο ίδρυσης κόμματος, δεν είπε ούτε «ναι» ούτε «όχι». Είπε το πλέον εύγλωττο: «πολλά περνάνε από το μυαλό μου». Η φράση ερμηνεύτηκε ως αναβάθμιση από την παλαιότερη, κατηγορηματική άρνηση. Ο ίδιος, βεβαίως, έσπευσε να βάλει θεσμικό πλαίσιο: σεβασμός στη δημοκρατία, καμία συζήτηση περί επιστροφής στη βασιλεία, πλήρης αποδοχή του Συντάγματος.

Το ερώτημα δεν είναι αν θέλει να είναι «χρήσιμος». Είναι αν και πότε θα κρίνει ότι ήρθε η στιγμή να το δοκιμάσει στην πράξη. Μέχρι τότε, οι μετρήσεις θα τον «μετράνε» και η πολιτική σκηνή θα κρατά σημειώσεις.

Μία κάλπη, δύο αριθμοί και το στοίχημα της αυτοδυναμίας

Στο Μαξίμου το μήνυμα έχει σταλεί εγκαίρως: «μία κάλπη, άδεια, καθαρή». Καμία κουβέντα για δεύτερους γύρους, καμία χαλάρωση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξέρει ότι η αυτοδυναμία δεν κερδίζεται με υπαινιγμούς περί συνεργασιών, ιδίως σε κλίμα φθοράς και διάχυτου αντισυστημισμού. Το βλέμμα είναι καρφωμένο σε δύο νούμερα: το «3» μπροστά από το ποσοστό και το «8+» στη διαφορά από τον δεύτερο. Κάτω από 30%, ανοίγουν δύσκολες συζητήσεις. Με ψαλίδα μικρότερη των οκτώ μονάδων, αποδυναμώνεται το αφήγημα περί «σταθερότητας».

Η ρητορική της μίας κάλπης είναι στρατηγική συσπείρωσης. Το τι θα επιτρέψουν οι αριθμοί, θα το δείξει η κάλπη.

Μεταξύ «Δικαιοσύνης» και Δεξιάς: Το σταυροδρόμι της Καρυστιανού

Το «κόμμα Καρυστιανού» παραμένει ακόμη στη ζώνη του πιθανού. Χωρίς επίσημη ιδρυτική πράξη, όλα κρίνονται από τις δημόσιες τοποθετήσεις της. Και εκεί αρχίζει η συζήτηση. Οι παρεμβάσεις της για τα εθνικά, ο τρόπος που μίλησε για τη Χίο, η επαναδιατύπωση θέσεων για αμβλώσεις, δημιουργούν την αίσθηση ότι «κλειδώνει» δεξιότερα. Η Αριστερά ήδη τη θεωρεί χαμένη υπόθεση. Στον αντίποδα, άλλοι βλέπουν ότι η μεγάλη δεξαμενή σήμερα βρίσκεται δεξιά του τόξου – και εκεί ίσως ποντάρει. Οι μετρήσεις δείχνουν ροές από Πλεύση, Ελληνική Λύση, Νίκη και αναποφάσιστους. Το σύνθημα «Δικαιοσύνη» κρατά ανοιχτή απεύθυνση. Το ιδεολογικό αποτύπωμα, όμως, θα κριθεί από την τελική ατζέντα και – κυρίως – από τα πρόσωπα που θα σταθούν δίπλα της.

• BLACK BOOK