Ο Τραμπ και το θολό μέλλον της Δημοκρατίας: Η Δύση δύει δύοντας τη δύση της

Καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει να δοκιμάζει τις αντοχές των δημοκρατικών θεσμών των Ηνωμένων Πολιτειών, αποδυναμώνοντας παράλληλα τη δέσμευση της Ουάσινγκτον προς τους ιστορικούς της συμμάχους, δημιουργεί ένα νέο διεθνές παράδειγμα που ενθαρρύνει τους αυταρχικούς ηγέτες σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Η πολιτική του όχι μόνο κλονίζει το ίδιο το αμερικανικό πολιτικό σύστημα, αλλά παρέχει και την πολυπόθητη «κάλυψη» σε όσους φιλοδοξούν να κυβερνούν χωρίς περιορισμούς, καταπατώντας ελευθερίες και καταργώντας δημοκρατικούς θεσμούς.

Η υπονόμευση της δημοκρατίας δεν είναι απλώς μία έμμεση συνέπεια της προεδρίας Τραμπ. Είναι η συνειδητή του επιλογή. Η προσήλωσή του στον αυταρχισμό, την πολιτική ισχύ χωρίς όρια και την απαξίωση των θεσμών έχει δώσει το έναυσμα για ένα παγκόσμιο κύμα ηγετών που δεν αισθάνονται πλέον καμία υποχρέωση να τηρούν ούτε τα προσχήματα. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, με την πιο επιθετική στρατιωτική εκστρατεία στη Γάζα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που εργαλειοποιεί τη δικαιοσύνη για να εξοντώσει πολιτικούς αντιπάλους, και ο Πραμπόβο Σουμπιάντο, που θολώνει τα όρια μεταξύ πολιτικής και στρατιωτικής εξουσίας στην Ινδονησία, αποτελούν εμβληματικές περιπτώσεις της νέας αυτής τάσης.

Ανάλυση CNN: Η «αξιολύπητη» Ευρώπη ίσως επιτέλους να κατάλαβε τις ανάγκες για την άμυνα των συνόρων της

Η ανεκτικότητα των ΗΠΑ σε τέτοιες πρακτικές έχει καταστεί πλέον εμφανής. Η υποτονική αντίδραση της Ουάσινγκτον στη σύλληψη του Εκρέμ Ιμάμογλου στην Τουρκία είναι ενδεικτική της αλλαγής στάσης. Αντί για την παραδοσιακή έντονη καταδίκη, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ χαρακτήρισε το θέμα «εσωτερική υπόθεση» της Τουρκίας, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα ανοχής απέναντι στις αυταρχικές τακτικές. Την ίδια ώρα, ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, Στιβ Γουίτκοφ, μιλούσε για «μόνο θετικά νέα» από την Τουρκία, διαμορφώνοντας ένα νέο αφήγημα ατιμωρησίας για τους ισχυρούς.

Αυτή η διάβρωση των διεθνών αναχωμάτων απέναντι στον αυταρχισμό έχει σοβαρότατες επιπτώσεις. Η άνοδος της ακροδεξιάς, η καταστολή της αντιπολίτευσης, η φίμωση του Τύπου και η κατάργηση θεσμικών ελέγχων δεν είναι πλέον μεμονωμένα περιστατικά. Είναι στοιχεία μιας νέας πραγματικότητας, όπου οι αυταρχικοί ηγέτες δεν φοβούνται αντίποινα, καθώς η πάλαι ποτέ υπέρμαχος της δημοκρατίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες, εγκαταλείπει τις αρχές της και συντάσσεται με το σκοτάδι της απολυταρχίας.

Η εξουδετέρωση του Εκρέμ Ιμάμογλου: Η Τουρκία στον καθρέφτη του αυταρχισμού και ο κυνισμός της δύσης

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν κρύβει την προτίμησή του για τέτοιου είδους διακυβέρνηση. Ο θαυμασμός του προς τον Βλαντιμίρ Πούτιν, οι θετικές αναφορές του στον Σι Τζινπίνγκ και τα φιλικά σχόλιά του προς δικτάτορες ανά τον κόσμο αποκαλύπτουν μια βαθύτερη επιθυμία: τη μετατροπή της πολιτικής ηγεσίας σε απόλυτη εξουσία, ανεξέλεγκτη και αδίστακτη.

Οι ηγέτες στον αναπτυσσόμενο κόσμο παρακολουθούν και προσαρμόζονται. Στην Αφρική, ο Πολ Καγκάμε της Ρουάντας εκμεταλλεύτηκε την αμερικανική αδιαφορία για να εντείνει την επιθετικότητα της χώρας του στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Στην Ινδία, ο Ναρέντρα Μόντι συνεχίζει την πολιτική περιθωριοποίησης αντιπάλων χωρίς σοβαρές διεθνείς αντιδράσεις. Στην Τουρκία, η φίμωση κάθε εναλλακτικής φωνής αποτελεί πλέον καθημερινότητα.

Τραμπ – Πούτιν: Πώς αλλάζουν οι καιροί – Μιλούν την ίδια «γλώσσα» και στο θέμα της Γροιλανδίας – Ανταγωνισμός, αλλά όχι κριτική

Το ερώτημα είναι, πόσο ακόμη θα συνεχιστεί αυτή η κατάρρευση των δημοκρατικών θεσμών; Το Freedom House κατέγραψε ότι το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει πλέον σε καθεστώτα που δεν είναι πλήρως ελεύθερα. Αυτό που κάποτε φαινόταν αδιανόητο – η σταδιακή εγκατάλειψη των δημοκρατικών αξιών από τη Δύση – είναι πλέον πραγματικότητα.

Αν οι ΗΠΑ συνεχίσουν να παίζουν τον ρόλο του αδιάφορου παρατηρητή, ή ακόμα χειρότερα, του συνεργού, τότε ο κόσμος μας θα βυθιστεί σε μια εποχή σκοτεινή, όπου η Δημοκρατία δεν θα είναι παρά μια ανάμνηση ενός καλύτερου παρελθόντος.

• Δημοκρατία
• Δύση
• ΗΠΑ
• Ντόναλντ Τραμπ
• Ρωσία