Σαμαράς: «Πόσο πιο μόνος να νιώσω;»-  Το «Γιαβόλ» του Καραμανλή και το στοίχημα του Μητσοτάκη – Η Κουμουνδούρου σε mode εκκαθάρισης και ο Κασσελάκης έτοιμος για τη… διακήρυξη

Αγαπητοί αναγνώστες, καλωσορίσατε στα «Hard Talks» και σε μια ακόμη εβδομάδα γεμάτη ίντριγκες, ανατροπές και παρασκηνιακές κινήσεις που κάνουν το House of Cards να μοιάζει παιδική παράσταση. Από τη «μοναξιά» του Αντώνη Σαμαρά μετά τη διαγραφή του, μέχρι την ετοιμότητα του Στέφανου Κασσελάκη να παρουσιάσει τη δική του πολιτική διακήρυξη, η ελληνική πολιτική σκηνή προσφέρει άφθονο υλικό για σχόλια – και ίσως λίγη ειρωνεία. Με την Κουμουνδούρου σε mode «εκκαθάρισης» και τον Καραμανλή να ετοιμάζεται να κάνει «κρυπτογραφικές» δηλώσεις μέσω βιβλιοπαρουσιάσεων, το μόνο βέβαιο είναι ότι η πολιτική αυτή την εβδομάδα μοιάζει περισσότερο με αγώνα στρατηγικής όπου κανείς δεν ξέρει πού θα πέσει η επόμενη ζαριά. Όπως θα έλεγε και ο Μακιαβέλι: «Η τύχη βοηθά τους τολμηρούς, αλλά η εξουσία προτιμά τους υπομονετικούς».

«Μην εμπιστεύεσαι τα μάτια σου όταν το μυαλό σου είναι τυφλό»

Ο Αντώνης Σαμαράς, με το αέρα του πολιτικού παίκτη που «επιστρέφει» πάντα ως εφιάλτης, χτυπάει ξανά. Η διαγραφή του από τη Νέα Δημοκρατία συνοδεύτηκε από δηλώσεις που δεν τις πρόσεξε κανείς και ήταν για τη Novartis και υπονοούμενα για αδράνεια της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Κι όμως, αυτή η κίνηση μοιάζει περισσότερο με ρελάνς σε μια παρτίδα σκακιού όπου ο βασιλιάς θυσιάζει τους πιο πιστούς του στρατιώτες. «Πέντε χρόνια προστατεύαμε ψευδομάρτυρες», ρίχνοντας τον γάντι στον Μητσοτάκη. Αν ζούσε ο Περικλής, ίσως να του έλεγε: «Όταν κυβερνάς, να θυμάσαι ποιοι σε ψήφισαν – και ποιοι σε αντέχουν».

Novartis: Σκάνδαλο ή πολιτική εμμονή;

Η ιστορία της Novartis είναι σαν μια καλοστημένη πολιτική ταινία. Ποιος θα ξεχάσει το σενάριο; «Προστατευόμενοι μάρτυρες», «σκευωρίες» και «παραγραφές» που θα μπορούσαν να εμπνεύσουν ένα πολιτικό θρίλερ στο ύφος του House of Cards. Ο Σαμαράς επαναφέρει την υπόθεση στο προσκήνιο, αναρωτώμενος γιατί χρειάστηκε πέντε χρόνια για να «αποκαλυφθούν οι ταυτότητες των μαρτύρων». Αν ο ίδιος ήταν σεναριογράφος, μάλλον θα ονόμαζε το έργο του «Η Τέχνη της Πολιτικής Εμμονής».

Το παράπονο του Σαμαρά: Πολιτική μοναξιά

«Έφυγα και κανείς δεν με ακολούθησε» – θα μπορούσε να είναι η παράφραση του γνωστού μονολόγου του Μάρλον Μπράντο από το On the Waterfront. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν βρήκε ούτε έναν βουλευτή της ΝΔ να υψώσει τη φωνή του υπέρ του. Οι Κακλαμάνης, Βορίδης και Γεωργιάδης αλλά και … δικοί του, όπως ο Βαρτζόπουλος και ο Μηταράκης κράτησαν αποστάσεις ή χαιρέτισαν τη διαγραφή. Στο περιβάλλον του Σαμαρά μάλλον αναρωτιούνται: «Πόσο πιο μόνος να νιώσω;».

Νέο Κόμμα: Όνειρο ή πολιτική αυταπάτη;

Και τώρα τι; Ο Σαμαράς φαίνεται να ετοιμάζει τα επόμενα βήματά του, με ένα νέο κόμμα στον ορίζοντα. Αν το σκηνικό θυμίζει λίγο την Καζαμπλάνκα, η διάσημη ατάκα «Here’s looking at you, kid» θα μπορούσε να απευθύνεται στη Λατινοπούλου, την οποία φημολογείται ότι σκοπεύει να χρίσει Νο2 του νέου σχηματισμού. Θα μπορέσει, όμως, να πείσει τους απογοητευμένους νεοδημοκράτες ότι η δική του δεξιά είναι «η αυθεντική»; Ή είναι μια αυταπάτη που θα ξεθωριάσει;

Η εποχή της Woke πολιτικής και η παράδοση στην Ελλάδα

Ο Σαμαράς έχει ένα σαφές μήνυμα: η ΝΔ έχει χάσει την ταυτότητά της, έχοντας υιοθετήσει μια «woke ατζέντα» που δεν ταιριάζει στην παραδοσιακή δεξιά. Εδώ, η πολιτική του αφήγηση θυμίζει το Matrix: «Είσαι έτοιμος να πάρεις το κόκκινο χάπι και να ξυπνήσεις από την πλάνη;». Η πραγματικότητα, ωστόσο, ίσως να είναι λιγότερο επαναστατική από όσο φαντάζεται αλλά ok, δεν γίναμε ΗΠΑ…

Κάθε παιχνίδι έχει κανόνες – Ή και όχι

Ο Αντώνης Σαμαράς, πιστός στο δόγμα «η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση», δεν φαίνεται να πτοείται από τη διαγραφή του. Το ζήτημα είναι αν θα μπορέσει να ανατρέψει το παιχνίδι ή αν το πολιτικό του «σκάκι» θα αποδειχθεί μια παρτίδα που παίζεται χωρίς κανόνες. Όπως είπε κάποτε ο Μακιαβέλι: «Η πολιτική δεν έχει καμία σχέση με την ηθική».

Τελευταία πράξη ή νέα αρχή;

Ο χρόνος θα δείξει αν αυτή είναι η αρχή μιας νέας εποχής για τον Αντώνη Σαμαρά ή το τέλος μιας μακράς πολιτικής καριέρας. Για την ώρα, ας κρατήσουμε το βασικό δίδαγμα: Στην ελληνική πολιτική σκηνή, η επόμενη κίνηση είναι πάντα θέμα επιβίωσης. Ή, όπως θα έλεγε ο Σωκράτης: «Ουδείς εκών κακός» – εκτός ίσως από τους ψευδομάρτυρες.

Καραμανλής – Σιωπή, υπομονή και το χαμόγελο… Σφίγγα

Ο Κώστας Καραμανλής, ο πολιτικός που με τη σιωπή του έχει χτίσει το πιο ανθεκτικό προφίλ της ελληνικής πολιτικής σκηνής, ετοιμάζεται να μιλήσει. Όχι για να ρίξει λάδι στη φωτιά – αυτό το αφήνει στους άλλους. Αλλά για να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: να υπονοήσει περισσότερα απ’ όσα λέει. «Η υπομονή είναι αρετή», έλεγε ο Αριστοτέλης, αλλά στην πολιτική υπομονή είναι και στρατηγική.

Το ερώτημα που πλανάται είναι σαφές: θα κινηθεί ο Κώστας Καραμανλής ως παρατηρητής ή ως ενεργός παίκτης στη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας της δεξιάς; Η ιστορία μας έχει δείξει πως όταν οι σιωπηλοί μιλούν, οι εξελίξεις είναι συνήθως καταιγιστικές. Όπως έλεγε και ο Σωκράτης, «η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός, αλλά σίγουρα είναι το πρώτο βήμα για τη σοφία».

Ο Κώστας Καραμανλής παραμένει μια σφίγγα της ελληνικής πολιτικής. Το τι θα πει – ή το τι θα αφήσει να εννοηθεί – μπορεί να καθορίσει τη ροή των εξελίξεων. Για την ώρα, ας κρατήσουμετη έλεγε ο Σωκράτης: «Ο συνετός άνθρωπος είναι εκείνος που ξέρει πότε να μιλήσει και πότε να σωπάσει».

Καραμανλής και το «Γιαβόλ»: Ένα βιβλίο, δύο μηνύματα

Ο πρώην πρωθυπουργός εμφανίζεται αυτή την Παρασκευή στην Πάτρα για να παρουσιάσει το βιβλίο «Γιαβόλ» του δημοσιογράφου Γιώργου Χαρβαλιά. Μην αφήνετε τον τίτλο να σας ξεγελάσει· ο Καραμανλής δεν πρόκειται να κάνει χαιρετισμό στρατιωτικού τύπου. Το βιβλίο αυτό είναι μια αφορμή για πολιτικά μηνύματα, όχι μόνο προς τον Μητσοτάκη, αλλά και προς όλους όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις στη Νέα Δημοκρατία.

Σκεφτείτε το σαν την ταινία The Godfather: η οικογένεια κάνει μια συνάντηση, ο πατριάρχης μιλάει, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι τι συμβαίνει όταν οι πόρτες κλείνουν.

Η Νέα Δημοκρατία και το φάντασμα του Σαμαρά

Η διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά έχει προκαλέσει αναταραχή στη δεξιά πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας, αλλά η πλευρά Καραμανλή επιλέγει να «μαζευτεί». «Η κατάσταση αγριεύει», λένε στενοί συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού. Κι ενώ ο Σαμαράς ετοιμάζει τη δική του απάντηση, ο Καραμανλής, με την ηρεμία που τον χαρακτηρίζει, προτείνει υπομονή. Άλλωστε, όπως θα έλεγε και ο Θουκυδίδης σε τέτοιες περιστάσεις, «ο πόλεμος δεν τελειώνει με την πρώτη μάχη».

Κινητικότητα στα Δεξιά: Το… σερφάρισμα στο κύμα της εποχής

Η δεξιά της Νέας Δημοκρατίας μοιάζει με καζάνι που βράζει. Συναντήσεις, συζητήσεις, παρασκήνιο. Όλα δείχνουν πως η εποχή ευνοεί τη συντηρητική στροφή, αλλά οι στρατηγικές επιλογές είναι κρίσιμες. Η ρευστοποίηση του κυβερνώντος κόμματος προχωρά αργά, χάρη στην ισχύ της εξουσίας. Ωστόσο, όπως θα έλεγε ο Μακιαβέλι, «οι αλλαγές έρχονται, ακόμη κι όταν οι ηγέτες τις αρνούνται».

Ορόσημα και ζαριές: Το στοίχημα του… Μητσοτάκη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει το «πάνω χέρι» – προς το παρόν. Αλλά τα μεγάλα ορόσημα που πλησιάζουν θα κρίνουν τη συνέχεια. Οι ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις και η εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας αποτελούν δύο τεράστιες προκλήσεις. Θα μπορέσει ο πρωθυπουργός να ρίξει «τη ζαριά την καλή», όπως λέει το παρασκήνιο του Μαξίμου, ή θα βρεθεί παγιδευμένος σε επιλογές που θα επιταχύνουν τις εξελίξεις;

«Στο τραπέζι της Αριστεράς, ο σερβιτόρος έφυγε κι όλοι τσιμπολογούν»

Η δημοσκοπική εξαΰλωση του ΣΥΡΙΖΑ έχει προκαλέσει μια πρωτόγνωρη «γιορτή της αναδιανομής» στα αριστερά. ΜΕΡΑ25, Πλεύση Ελευθερίας, Νέα Αριστερά και το «Το δικό μας κίνημα» του Στέφανου Κασσελάκη, όλοι τσιμπολογούν από το μερίδιο του πάλαι ποτέ κυρίαρχου κόμματος. Όπως σε ένα σκηνικό του La Grande Bouffe, όπου το φαγοπότι δεν τελειώνει ποτέ, κανείς δεν βιάζεται να κατακτήσει την κορυφή. Στη δημοκρατία –και στα δημοσκοπικά γκάλοπ– όπως έλεγε και ο Τσώρτσιλ, «δεν είναι το τέλος, ούτε καν η αρχή του τέλους, αλλά ίσως το τέλος της αρχής».

«Χαμηλά και βλέπουμε»

Την ίδια στιγμή, στη Χαριλάου Τρικούπη επικρατεί μετριοπαθής αισιοδοξία. Οι «μετανοημένοι» πρώην ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ που είχαν στραφεί στον ΣΥΡΙΖΑ επιστρέφουν αργά και επιφυλακτικά, σαν τον γιο που γυρίζει σπίτι μετά από χρόνια απουσίας. Ωστόσο, η απογοήτευση, η αποχή και η αδιευκρίνιστη ψήφος κρατούν τη δυναμική σε χαμηλά επίπεδα. Ο Νίκος Ανδρουλάκης κρατάει τις εκδηλώσεις χαράς περιορισμένες, λες και ακολουθεί τη δική μου συμβουλή, για να το παίξω και… σοφός : «Μην προσπαθείς να αλλάξεις τον κόσμο πριν βρεις τη θέση σου μέσα σε αυτόν».

«Η πολιτική ως τέχνη της αναμονής»

Με τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ να δίνει «ψίχουλα» αντί για μερίδια και τον κόσμο της Αριστεράς να μοιάζει με πλοίο χωρίς καπετάνιο, η πολιτική μάχη παραμένει ανοικτή. Η σοφία του Σωκράτη ίσως είναι το πιο κατάλληλο μήνυμα για τη στιγμή: «Εν οίδα ότι ουδέν οίδα». Και ίσως αυτός είναι ο λόγος που ορισμένοι, αντί να κάνουν τολμηρές κινήσεις, επιλέγουν να περιμένουν το επόμενο γεύμα.

Ποιοι μένουν, ποιοι φεύγουν; Η Κουμουνδούρου σε mode εκκαθάρισης»

Στην Κουμουνδούρου, η εβδομάδα μοιάζει με εκείνη τη δραματική σκηνή από το Kill Bill, όπου η Νύφη στέκεται μπροστά από τη λίστα της και διαγράφει ονόματα. Ποιοι θα μείνουν στην κοινοβουλευτική ομάδα και ποιοι θα βρεθούν εκτός; Μέχρι την Τετάρτη, όπως μας λένε οι πληροφοριοδότες, όλα θα έχουν ξεκαθαρίσει.

Την ίδια στιγμή, η πολιτική μάχη μαίνεται, με τον Κασσελάκη να χτίζει τη δική του πλατφόρμα – κυριολεκτικά και μεταφορικά. Και ενώ κάποιοι φωνάζουν για «προσωπικά δεδομένα», άλλοι αποχωρούν ζητώντας διαγραφή τους από τα μητρώα, λες και κάνουν unsubscribe από spam newsletter. Το GDPR, όπως και η πολιτική, μπορεί να γίνει εξαιρετικά «ενοχλητικό».

Πολάκης, Φάμελλος και οι παρενέργειες του συνεδρίου

Όσο για τη μάχη ηγεσίας, τα νέα είναι εξίσου… παγωμένα. Τα γκάλοπ μιλούν για ντέρμπι μεταξύ Πολάκη και Φάμελλου, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: το να καταλήξει ο Πολάκης αρχηγός – που αυτό δείχνουν τα νούμερα – μετά από όλα αυτά που έγιναν, θυμίζει το σενάριο του Inception – όπου κανείς δεν ξέρει αν αυτό που ζει είναι πραγματικότητα ή όνειρο μέσα σε όνειρο. Αλλά οι «87» έχουν την τεχνογνωσία να τα… διαβάζουν διαφορετικά.

Στο μεταξύ, οι εργαζόμενοι στην «Αυγή» και το «Κόκκινο» παραμένουν απλήρωτοι για 2,5 μήνες. Ίσως η απάντηση στους προβληματισμούς τους να κρύβεται στην ατάκα του Jerry Maguire: «Show me the money!». Μα δεν έφταιγε, ο Stefanos; Που είναι 13-0 Νίκος, η Όλγα και τα άλλα παιδιά…

Κασσελάκης: Από την Κουμουνδούρου στη διακήρυξη – Μια νέα εποχή ή απλώς άλλο ένα εγχείρημα;

Το Σάββατο, ο Στέφανος Κασσελάκης παρουσιάζει την ιδρυτική διακήρυξη του νέου πολιτικού του φορέα. Στόχος του να ενσωματώσει από την αριστερά μέχρι το προοδευτικό κέντρο και τη θεσμική κεντροδεξιά – μια φιλοδοξία που θυμίζει περισσότερο The Avengers, όπου όλοι οι υπερήρωες μαζεύονται για μια κοινή αποστολή, παρά οργανωμένο κόμμα.

Με την εγγραφή νέων μελών να προχωρά και την προσέλκυση βουλευτών να είναι ήδη σε καλό δρόμο, το νέο εγχείρημα μοιάζει πολλά υποσχόμενο. Ίσως, όπως είπε κάποτε ο Αριστοτέλης, «η αρχή είναι το ήμισυ του παντός». Το δύσκολο κομμάτι, ωστόσο, είναι να μετατραπεί η «συμπεριληπτική» φιλοδοξία σε πολιτική πράξη.

Και η τράπουλα ανακατεύεται ξανά

Είτε μιλάμε για την Κουμουνδούρου είτε για το νέο κόμμα Κασσελάκη, η ελληνική πολιτική σκηνή βρίσκεται σε φάση μετασχηματισμού. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι εξελίξεις μοιάζουν με ταινία του Ταραντίνο: γεμάτη ανατροπές, απρόβλεπτες συμμαχίες και έναν επίμονο αγώνα για την τελική κυριαρχία.

Και κάπως έτσι, με πρωταγωνιστές που άλλοτε παίζουν το ρόλο του θύτη και άλλοτε του θύματος, συνεχίζεται το δράμα της ελληνικής πολιτικής. Ο Σαμαράς, πιστός στο δόγμα «καλύτερα μόνος, παρά υποχωρητικός», προσπαθεί να ανατρέψει τη ροή του παιχνιδιού, ενώ ο Κασσελάκης βαδίζει προς τη δημιουργία του δικού του «κινηματογραφικού» πολιτικού κόμματος.

Η τράπουλα ανακατεύεται και οι ζαριές ρίχνονται. Μείνετε μαζί μας για να δούμε ποιος θα είναι ο μεγάλος νικητής – ή ποιος θα μείνει με το «Γιουσουρούμ» στο χέρι. Και να θυμάστε, όπως έλεγε ο Θουκυδίδης: «Ο πόλεμος δεν τελειώνει με την πρώτη μάχη» – ειδικά όταν αυτή γίνεται στο πεδίο της πολιτικής.

• Αντώνης Σαμαράς
• Κουμουνδούρου
• Κυριάκος Μητσοτάκης
• Κώστας Καραμανλής
• Στέφανος Κασσελάκης