Δημοσίευση: ’
Συντριπτικό το ποσοστό των Ισραηλινών που στηρίζουν τον πόλεμο με το Ιράν – Ο «παραλληλισμός» με τους Γερμανούς πολίτες του Γ’ Ράιχ
Το Ισραήλ φαίνεται να αποτελεί τη βασική εξαίρεση στη διεθνή τάση αντίθεσης απέναντι στον πόλεμο με το Ιράν.
Το Ισραήλ φαίνεται να αποτελεί τη βασική εξαίρεση στη διεθνή τάση αντίθεσης απέναντι στον πόλεμο με το Ιράν.
Συντριπτικά υψηλά ποσοστά στήριξης καταγράφονται στο Ισραήλ υπέρ του πολέμου με το Ιράν, παρά το βαρύ κλίμα που έχει διαμορφωθεί στην καθημερινότητα των πολιτών από τις πυραυλικές επιθέσεις, τους νεκρούς, τους τραυματίες και τους συνεχείς συναγερμούς.
Σύμφωνα με το περιεχόμενο της ανάλυσης που μεταφέρεται από διεθνή δημοσιογραφική κάλυψη, η υποστήριξη προς τη σύγκρουση ξεπερνά το 90% μεταξύ των Εβραίων Ισραηλινών, γεγονός που καθιστά το Ισραήλ σχεδόν μοναδική περίπτωση διεθνώς, σε μια περίοδο όπου ο πόλεμος αντιμετωπίζεται με σαφώς μεγαλύτερη επιφύλαξη ή ανοιχτή αντίθεση σε άλλες περιοχές του κόσμου.
Η εικόνα αυτή αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στο τραύμα που άφησε η 7η Οκτωβρίου 2023, καθώς για πολλούς Ισραηλινούς η αίσθηση ότι η χώρα βρίσκεται υπό μόνιμη πολιορκία έχει εδραιωθεί βαθιά. Μέσα σε αυτό το κλίμα, ενισχύεται η αντίληψη ότι μια σκληρή και επιθετική πολιτική ασφάλειας αποτελεί τη μοναδική εγγύηση επιβίωσης, ακόμη κι αν το κόστος είναι βαρύ σε ανθρώπινο, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο.
Στην καθημερινότητα, η πίεση είναι διαρκής. Οι σειρήνες για πυραυλικές επιθέσεις, τα καταφύγια, τα κλειστά σχολεία και οι περιορισμοί στη λειτουργία επιχειρήσεων συνθέτουν ένα περιβάλλον κόπωσης και διαρκούς ανασφάλειας. Παρ’ όλα αυτά, ένα μεγάλο μέρος της ισραηλινής κοινωνίας φαίνεται να θεωρεί ότι αυτή η βραχυπρόθεσμη ταλαιπωρία μπορεί να οδηγήσει σε πιο μόνιμη ασφάλεια στο μέλλον.
Αυτό ακριβώς το στοιχείο είναι που τροφοδοτεί και τον λεγόμενο «παραλληλισμό» που συζητείται σε ορισμένες αναλύσεις και δημόσιες παρεμβάσεις: την ιδέα ότι μια κοινωνία, υπό το βάρος φόβου, απειλής και συλλογικού τραύματος, μπορεί να συσπειρωθεί σχεδόν καθολικά γύρω από μια πολεμική στρατηγική, ακόμη κι όταν οι συνέπειες είναι ορατές και οδυνηρές. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η αναφορά στους Γερμανούς του Γ’ Ράιχ, όχι ως ταύτιση ιστορικών συνθηκών, αλλά ως υπενθύμιση του τρόπου με τον οποίο ο φόβος, η ανασφάλεια και η ιδέα της εθνικής επιβίωσης μπορούν να λειτουργήσουν ως μηχανισμοί μαζικής συστράτευσης.
Την ίδια ώρα, η ευρεία αποδοχή του πολέμου δεν φαίνεται να μεταφράζεται αυτόματα σε προσωπικό πολιτικό όφελος για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου. Αν και σημαντικό μέρος της κοινής γνώμης εγκρίνει την επιλογή της σύγκρουσης με το Ιράν και τη διαχείρισή της, αυτό δεν σημαίνει ότι οι ψηφοφόροι είναι έτοιμοι να του δώσουν λευκή επιταγή για το πολιτικό του μέλλον. Αντιθέτως, παραμένουν ισχυρές οι επιφυλάξεις για το πρόσωπό του και για τον συνολικό τρόπο με τον οποίο κυβερνά.
Παράλληλα, εντείνονται οι φόβοι ότι η στρατηγική αυτή μπορεί να επιβαρύνει τη σχέση του Ισραήλ με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη σημαντικότερη διεθνή του συμμαχία. Η στήριξη που εμφανίζεται στο εσωτερικό του Ισραήλ δεν έχει αντίστοιχο βάθος στο εξωτερικό, ενώ σε πολλές χώρες η σύγκρουση αντιμετωπίζεται ως παράγοντας αποσταθεροποίησης με σοβαρές πολιτικές και οικονομικές συνέπειες.
Έτσι, το παράδοξο που αναδεικνύεται είναι σαφές: ενώ στο εσωτερικό του Ισραήλ η στήριξη προς τον πόλεμο είναι σχεδόν καθολική, στο διεθνές περιβάλλον η ίδια επιλογή μοιάζει να ενισχύει ακόμη περισσότερο την απομόνωση της χώρας. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τη συζήτηση γύρω από τις κοινωνικές και πολιτικές αναλογίες τόσο φορτισμένη όσο και επικίνδυνα επίκαιρη.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr