Το μήνυμα Δένδια για τη Δικαιοσύνη που… δεν πέρασε απαρατήρητο – Μποναμάδες, μονοσταυρίες και… Μεσσίες χωρίς ποίμνιο – Ο Τσίπρας στρώνει… πίστα για το δικό του comeback – Το ΠαΣοΚ στον… καθρέφτη

Το είπε καθαρά, το είπε δυνατά και —όπως πάντα— με αποδέκτες. Ο Νίκος Δένδιας δεν περιορίστηκε σε ιστορικές αναφορές για τον Καποδίστρια. Έστειλε πολιτικό μήνυμα πρώτης γραμμής, και μάλιστα ενόψει της συνταγματικής αναθεώρησης.

«Η ελληνική κοινωνία πρέπει να ξαναπιστέψει στην ισχύ των θεσμών», είπε. Όχι θεωρητικά. Πολιτικά. Και ακολούθησε το σημείο–κλειδί που συζητιέται ήδη στην κοινωνία αλλά και στους πολιτικούς κύκλους: Ποιος μπορεί να υπερασπίζεται τη λογική ότι η εκάστοτε κυβέρνηση θα συνεχίσει να διορίζει την ηγεσία της Δικαιοσύνης;
Η φράση δεν ειπώθηκε τυχαία. Ακούστηκε σαν αιχμή προς κάθε κατεύθυνση — και εντός της κυβέρνησης. Ο Δένδιας έθεσε ζήτημα κρίσης αξιοπιστίας των θεσμών, ζητώντας «επανίδρυση» του κράτους, μια αναφορά που ξυπνά μνήμες 2004 αλλά αυτή τη φορά συνοδεύεται από σαφή προειδοποίηση:
η χώρα δεν αντέχει άλλο θεσμικό έλλειμμα. Στο παρασκήνιο, πολλοί διάβασαν την παρέμβαση ως «γραμμή χαρακωμάτων» ενόψει της μεγάλης μάχης στη Δικαιοσύνη — και ως σήμα ότι κάποιος μέσα στην κυβέρνηση επιλέγει να μιλήσει πολύ πιο αυστηρά από το συνηθισμένο.

Μποναμάδες, μονοσταυρίες και… Μεσσίες χωρίς ποίμνιο – Ο Τσίπρας στρώνει… πίστα για το δικό του comeback

Ο «μποναμάς» του Κυριάκου Μητσοτάκη στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο της χρονιάς – η επιστολική ψήφος και η τριεδρική περιφέρεια αποδήμων- άνοιξε την όρεξη σε αρκετούς κυβερνητικούς βουλευτές. Στο γαλάζιο παρασκήνιο, όμως, το πραγματικό πάθος δεν είναι το περιβόητο 5% για είσοδο στη Βουλή, που προτιμά ο Πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης αλλά δεν ακουμπά ο Πρωθυπουργός. Είναι η… μονοσταυρία. «Ένας σταυρός, τέλος», μου έλεγε βουλευτής από τη Θεσσαλία, περιγράφοντας δεκάδες συναδέλφους που βλέπουν στη ρύθμιση τη λύση για νοθείες, «λυκοσυμμαχίες» και αβέρτα σταυρώματα τη νύχτα των εκλογών.

Ο Τσίπρας στρώνει… πίστα για το δικό του comeback

Μετά το συνέδριο της Νέα Αριστερά, όπου απέφυγε επιμελώς κάθε ίχνος ταύτισης με προσωποπαγή εγχειρήματα, ο Αλέξης Τσίπρας πατάει πλέον το γκάζι — αθόρυβα αλλά σταθερά. Όσοι μιλούν μαζί του το τελευταίο διάστημα περιγράφουν έναν πολιτικό που κινείται σε «προετοιμασία μάχης», χτίζοντας βήμα-βήμα το δικό του αυτόνομο πολιτικό πεδίο, πριν καταθέσει – αν καταθέσει – το τελικό project.

Επόμενος σταθμός τα Γιάννενα, όπου η παρουσίαση της Ιθάκης εξελίσσεται σε πολιτικό crash-test. Ακολουθούν Ηράκλειο και Λάρισα, με στόχο την επανασύνδεση με κοινά εκτός Αθηνών. Την ίδια ώρα, στο γραφείο του στήνεται ένας άτυπος οργανωτικός πυρήνας υπό τον Γιώργο Βασιλειάδη, ενώ οι κατ’ ιδίαν επαφές με πρόσωπα όπως η Όλγα Γεροβασίλη δείχνουν ότι «το μαγαζί δουλεύει».

Καθοριστική και η νέα πρωτοβουλία του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα, που ενεργοποιεί ομάδα εργασίας για τη σύγκλιση Σοσιαλδημοκρατίας, Ριζοσπαστικής Αριστεράς και Πολιτικής Οικολογίας με τον Γιώργο Σιακαντάρη στο τιμόνι. Η παραγωγή ενός συνεκτικού κειμένου αρχών θα αποτελέσει το ιδεολογικό υπόβαθρο του νέου εγχειρήματος — όχι την επίσημη γέννησή του, αλλά την πνευματική μήτρα.

Στο επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού βλέπουν ότι η αναστάτωση σε ΠαΣοΚ και Νέα Αριστερά του ανοίγει χώρο: στους αναποφάσιστους της Κεντροαριστεράς, στους «διχασμένους» της Νέας Αριστεράς και σε όσους απομακρύνονται από το ΠαΣοΚ αλλά δεν θέλουν να πάνε δεξιά.

Ο στόχος; Να εμφανιστεί ως η σταθερή προοδευτική επιλογή και να ξανακερδίσει τον χώρο.
Το αν θα το πετύχει, είναι άλλο έργο – αλλά το σενάριο, πάντως, γράφεται ήδη. Πάντως ο… Μεσσίας δεν κόβει εισιτήρια και έχει μείνει από πιστούς που μετά το χουνέρι του ‘23 δεν «ψήνονται» να τον σηκώσουν στα χέρια.

Το ΠαΣοΚ στον καθρέφτη: πολιτική κουλτούρα ή προσωπικές φιλοδοξίες;

Τι χωρίζει τελικά τον Νίκο Ανδρουλάκη από τους κορυφαίους του ΠΑΣΟΚ; Μια μόνιμη τριβή ανάμεσα σε πολιτικές διαφορές, έλλειψη εμπιστοσύνης και προσωπικές φιλοδοξίες που δεν λέει να κοπάσει. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, όπως η MRB που έφερε το ΠαΣοΚ τρίτο, απλώς φώτισαν την εσωστρέφεια που σιγοβράζει εδώ και μήνες.

Οι «λοχαγοί» χρεώνουν στον Ανδρουλάκη έλλειψη συλλογικών διαδικασιών, με τον Παύλο Γερουλάνο να επισημαίνει ότι «τα όργανα δεν συνεδριάζουν». Από την άλλη, η ηγεσία υποστηρίζει ότι οι άστοχες δημόσιες παρεμβάσεις στελεχών τινάζουν στον αέρα κάθε προσπάθεια να βγει ενιαίο μήνυμα.

Κακοφορμίζει και η σχέση με τον δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα, που από συνοδοιπόρος μετατράπηκε σε εσωκομματικό πονοκέφαλο, με διαφωνίες για τη διεύρυνση και τις συνεργασίες με πολιτικές ασάφειες που τον οδήγησαν στην εσωκομματική ήττα.

Και ενώ το ΠαΣοΚ παλεύει με τον εαυτό του, καιροφυλαχτούν δύο παίκτες έτοιμοι να μοιράσουν τα “ιμάτια” του κόμματος: ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μακριά από την αυτοδυναμία, και ο Αλέξης Τσίπρας, που ακόμη ψάχνει σταθερό ρυθμό. Όσο λοιπόν συνεχίζονται οι εσωτερικοί κραδασμοί, οι αντίπαλοι περιμένουν στη γωνία. Και όσοι τροφοδοτούν τη φθορά, γίνονται — χωρίς να το ομολογούν — οι καλύτεροι χορηγοί τους.

• Αλέξης Τσίπρας
• Νίκος Δένδιας